Woda, pokonując drogę przez grunt, nasyca się metalami. Dlatego też ciecz płynąca w naszych wodociągach ma w swoim składzie, oprócz innych szkodliwych substancji, sporą ilość żelaza. Jeśli w wodzie wodociągowej wskaźnik zanieczyszczeń mechanicznych przekracza 0,3 mg/l, mamy do czynienia z tak zwaną twardą wodą. I wówczas niemal na każdym kroku możemy odczuć skutki używania twardej wody: żółte plamy na bieliźnie, nieprzyjemny metaliczny smak wody oraz specyficzny posmak potraw przyrządzonych na takiej twardej wodzie. Także sprzęty gospodarstwa domowego, wykorzystujące w swojej pracy wodę wodociągową, z czasem potrafią robić nieprzyjemne niespodzianki w postaci grubej warstwy kamienia na grzałkach, co może być przyczyną poważnych uszkodzeń.
Konieczność usunięcia z wody niepotrzebnych domieszek żelaza to problem aktualny zarówno dla gospodarstw domowych, jak i dla przemysłu, który również wykorzystuje do swoich celów wodę. Nie wspominając już o piciu i wykorzystywaniu wody o metalicznym posmaku przy produkcji żywności.
Do tego usunięcie żelaza z wody to jedno z najbardziej skomplikowanych zadań. Według firm zajmujących się produkcją urządzeń do oczyszczania wody, stosuje się obecnie kilka metod pomagających pozbyć się nadmiaru rozpuszczonego żelaza. Każda z tych metod ma zarówno swoje plusy, jak i minusy. Lecz dopóki uniwersalna metoda nie została jeszcze wynaleziona, najbardziej rozpowszechnione pozostają: napowietrzanie, katalityczne utlenianie z późniejszą filtracją, metoda wymiany jonowej oraz ponowne oczyszczanie za pomocą membrany.
1. Napowietrzanie
Innymi słowy – stosowanie metody utleniania tlenem. Co prawda, aby uzyskać końcowy efekt, woda powinna się odstać, a następnie zostać dodatkowo przefiltrowana. Powszechnie wiadomo, że taki sposób oczyszczania wody wymaga czasu oraz ogromnych zbiorników na wodę. Jest on zatem stosowany tylko w dużych oczyszczalniach.
2. Katalityczne utlenianie z późniejszą filtracją
Chęć stworzenia szybkiego oraz spójnego procesu utleniania doprowadziła do powstania metody katalitycznego utleniania. W tej metodzie odżelaziania wody sam proces utleniania odbywa się na powierzchni specjalnego środowiska filtrującego (zwykle na bazie dwutlenku manganu), które to środowisko przyspiesza proces utleniania oraz spełnia rolę filtra-bariery, na której osiada tlenek żelaza. W rezultacie znaczna część utlenionego żelaza zostaje wypłukiwana do drenażu.